ای فلک نذاشتی که من سامون بگیرم

ظلم دنیا از این زندگی کرده سیرم

غمای زمونه تو سینه ام نشسته

بغضی تو گلومه بال و پرم و شکسته

دنیای نامردیه دلها همه سنگیه

تنهایی بد دردیه ای وا خدایا