متن آهنگ بردیا بهادر شازده

 

گل منو اهلی کردن و برمیگردن به من میخندن هی

میبینی چه بد بی رحمن حیف نبودم از ته میکندنت

دل منو زخمی کردن که حرف قلبم یه ترجیح بند درده

چرا قلب من هر شب تا چشمه بره و تشنه برگرده

♫♫♫

گریه کردنت میدونی که نقطه ضعفمه

وقتی که همه کم میفهمنت نقطه سر خط حیف

از وقتی که فهمیدن میخوام دیگه سایه بونت شم

همه سایه ها میخوان این تنه رو زمین بزننش

گل منو اهلی کردن و برمیگردن به من میخندن هی

میبینی چه بد بی رحمن حیف نبودم از ته میکندنت

دل منو زخمی کردن که حرف قلبم یه ترجیح بند درده

چرا قلب من هر شب تا چشمه بره و تشنه برگرده

♫♫♫

بگو به چی  بخندن به کی بخندن تو نباشی حرف دلمو بگو به کی بگم من

گل قشنگم نیستی رو به کی بزنم

چرا نبودنت بغض هر شب شه چقدر به خاطرت پشتت حرفم شه

اگه سوزوندنت عقده منشاء شه بغضمو میشنوی هر دفعه پشتت چند خط شعر

گل منو اهلی کردن و برمیگردن به من میخندن هی

دل منو زخمی کردن که حرف قلبم یه ترجیح بند درده

چرا قلب من هر شب تا چشمه بره و تشنه برگرده

گل منو اهلی کردن و برمیگردن به من میخندن هی

میبینی چه بد بی رحمن حیف نبودم از ته میکندنت

دل منو زخمی کردن که حرف قلبم یه ترجیح بند درده

چرا قلب من هر شب تا چشمه بره و تشنه برگرده