متن آهنگ روزبه بمانی گلوله خوردن

 

همین که اول پاییز رفته ای یعنی هجوم  غربت من را کشانده ای تا دشت

به جان هر دوی ما را قسم نخور عشقم به جان هر دوی ما باز برنخواهی گشت

بارون نیاد پاییز نخواد بغض منو کی میتونه خالی کنه

بی زخم و زهر به کل شهر حال منو کی میتونه حالی کنه

هم گریمی هم خندمی چشای تو مرز بین مرگ و بودنه

میفهممت قد غمت فهمیدن تو مثل گلوله خوردنه

نه جونمو بگیر نه پای من بمیر منو همیشه زندگی زده

صدا اگه صداست خدا همون خداست چرا همیشه حال ما بده

تو فرصت کمت نفس کشیدمت که زندگیمو زیر و رو کنم

به خاطر خودم شبیه تو شدم که آرزوتو آرزو کنم

♫♫♫

ما ها رو بغضمون یه شب میکشه ببین دل من و تو به چی خوشه

به چی خوشه

ته سکوت ما به چی میرسه صدای ما به گوش کی میرسه

به چی میرسه

نه جونمو بگیر نه پای من بمیر منو همیشه زندگی زده

صدا اگه صداست خدا همون خداست چرا همیشه حال ما بده

تو فرصت کمت نفس کشیدمت که زندگیمو زیر و رو کنم

به خاطر خودم شبیه تو شدم که آرزوتو آرزو کنم