متن آهنگ فرزاد فرزین کارما

 

نمیفهمه آدم تا وقتی که زخما داغن فکرشو نمیکردم برسه به اینجا واقعا

چقدر آخه باید بشکنه دل آدم چجوری زخم میزنم بهت و شبا راحت میخوابم

اینجوری نمیشه که نمیشه عادلانه نیست این نبرد

اینجوری نمیشه که نمیشه از تو فقط بمونه درد

نه اینجوری نمیشه که نمیشه این زندگی میذاره شرط

اینجوری نمیشه که نمیشه آخ خستم از فکرای پرت فکرای پرت

وقتی شکست بزرگ میکنه منو بی معنیه از اشتباه ترسیدن

هر کی مسیر خودشو میره نه اونا دیکته مینویسن نه من غلط گیرم

کمن آدمایی که میتونن ببینن اون زاویه ای رو که من قفس دیدم

اینجوری نمیتونی بزنی بری آدما هر کاری کنن کارما پس میدن

اینجوری نمیشه که نمیشه عادلانه نیست این نبرد

اینجوری نمیشه که نمیشه از تو فقط بمونه درد

نه اینجوری نمیشه که نمیشه این زندگی میذاره شرط

اینجوری نمیشه که نمیشه آخ خستم از فکرای پرت فکرای پرت