متن آهنگ امیرمحمد جلائی آینده

 

با دوری تو شهر یه تابوت بزرگه من این همه آدم توی تابوت ندیدم

از هر طرف کوچه برم رو به گذشتم از این همه خاکستری این شهر بریدم

هر چند همه عمرمو درگیر جنونم من قبل تو انقد که زنجیری نبودم

از چهار جهت راهمو یک خاطره بسته با دوری تو رفته به تبعید وجودم

وقتی که ازم دوری و دارم تورو یعنی پاییزترین شکل غم انگیز بهارم

جوری به تو محدوده نگاهم که بجز تو تصویر جدیدی من از آینده ندارم

وقتی که ازم دوری و دارم تورو یعنی پاییزترین شکل غم انگیز بهارم

جوری به تو محدوده نگاهم که بجز تو تصویر جدیدی من از آینده ندارم

نپرس اونجا چطوره حال و روزت نذار این پرسشت یادم بیاره

یجوری حالم این روزا خرابه که تاب گفتنو نداره نداره نداره

وقتی که ازم دوری و دارم تورو یعنی پاییزترین شکل غم انگیز بهارم

جوری به تو محدوده نگاهم که بجز تو تصویر جدیدی من از آینده ندارم

وقتی که ازم دوری و دارم تورو یعنی پاییزترین شکل غم انگیز بهارم

جوری به تو محدوده نگاهم که بجز تو تصویر جدیدی من از آینده ندارم